Ən gözəl"sən"! 19

Ən gözəl”sən”!

Bölüm: 19.

Sənan qonaq otağına keçdikdə yenə divanı işğal etmiş Ayazı görüb üzünü qırışdırdı. Onun qarşısındakı kresloya keçib, gözlərini ona dikərək oturdu. Ayaz da onu görməyinə sevinmədiyini bəlli edən ifadə ilə:

-          Sən heç dərslərə getmirsən?

-          Yox.

-          Bəlli olur.

Sənan onun əsəblərini tarıma çəkən kinayəsini anlamamazlıqdan gəlib, yadına indi düşmüş kimi:

-          Sən niyə dünən gəlmədin?

-          Hara?

Sənan öncə əsəbi şəkildə “necə yəni hara?!” demək istəsə də, Ayazın həqiqətən də maraqla soruşduğunu anlayıb qaşlarını çatdı. Səsini alçaldıb:

-          Süsən dünən sənə bülvara gedəcə...

-          Ayaz anam birazdan gələcək, qarşılamağa getməyəcəksən?

Ayaz Sənanın sözünü kəsən Süsənə baxıb:

-          Hələ gəlməsinə 2 saat var axı?

Süsən onun qolundan tutub, qaldıraraq:

-          Nə olsunki, hər an gələ bilər. Həm əvvəldən getsən ölməzsən. Tez ol.- deyərək artıq qapıya kimi sürümüşdü. Onu az qala çölə itələyib, qapını örtdükdən sonra dərindən nəfəsə aldı.

Sənanın yanına qayıdıb, yenə ona nifrət edən ifadə ilə baxaraq:

-          Sən nə vaxt rədd olub getməyi düşünürsən?

-          Ən az səni basdırmamış olmaz. Ilk torpağı mən atmalıyam. O homo sevgilin nə deyirdi?

Süsən çiynini çəkib:

-          Mən nə bilim. Nəysə biz evimizdə qış yuxusuna getməyə hazırlaşan ayı bəslədiyimizdən çörəyimiz qurtarıb..yenə.

Sənan ona içarə vurduğunu anlayıb, uşaq kimi dodaqlarını büzərək:

-          Nə var ee, mən fiziki inkişaf dövründəyəm.

Süsən gözlərini süzdürüb, dodaq altı “ inkişaf? Insanlıqdan balinalığa təkamül dövründəsən” deyə deyinib, çiyindən aşırmalı çantasını götürüb çıxdı.

Sənan isə divanda oturub, fikirləşməyə davam edirdi. “yəni bizə yalan dedi? Niyə desin ki? Həm niyə mənlə görüşə çıxmaq istəsinki?  Görəsən bir planı var idi? Bəlkə orda məni öldürüb, orqanlarımı satmaq niyyəti var idi? Valla bu daha məntiqli gəlir. Bir dəqiqə, əgər o Azikin xəbəri yox idisə, onda gördüklərim...gördüklərim...Allahım bu gördüyüm nədi!” Sənan xəyal aləmindən ayrılıb nənənin burnunun dibinə kimi gəldiynin fərqinə vardı. Nənə qırışmış və uzun burnundan sürüşən çeşməyi* yuxarı qaldırıb:

-          Qorxma a bala, mənəm.

-          Nə? Kim qorxurmuş? Nədən qorxacam?

-          Onda qorxmursansa divanın başından düş.

Sənan refleks olaraq divanın başına qalxıb, müdafiə duruşuna keçdiyinin fərqinə varıb, qürurunu ezdirməyərək:

-          Burda oturmaq daha rahatdı. həm sən nə istəyirsən? Yoxsa əvvəldən 40-na dəvət eliyəsən?

Nənə qorxunc baxışlarla Sənana baxıb, əli ilə yerdəki qutunu göstərib:

-          Bunu yuxarı mərtəbəyə çıxardasan. Amma nə mənim, nə də Süsən qızımın otağına girmə. Sonra paltarlarımızı-filan eşələyərsən...

 Sənan nənənin utanmış görünən üzünə şoka girmiş kimi baxıb, tək kəlimə etmədən yerdəki qutunu götürdü. Pillələri addımlarkən, dodaqaltı deyinirdi. “ sizin paltarlarınızı??? O ifritə mənimlə dəst geyinir onsuzda da, bu qartımışın nə əlaqə? Bu evdə hamımız təhlükədəyik. Yaş 90, bugün belə var olmamalısan. Bu hələ cavan qız kimi qızarıb-bozarır. Bi də otaqlarına girməməliyəmmiş. Sən nəysə də, o ifritənin otağına əsla girmərəm mən. əsla!”- deyə düşünsə də, əlindəki qutunu yerə qoyub, Süsənin otağının yanından keçərkən ayaq saxladı. Qapının üstündə hardasa hər dildə “giriş qadağandır!” yazsa da, əli ilə saçlarını qarışdırıb öz-özünə pıçıldadı:

-          Dəlinin yadına daş salır qoca ifritə.

Vicdanı ilə marağı arasında gedib gəlsə də, içində qalan son cəsarətlə əlini qapının dəstəyinə atdı və heç 1 saniyə belə düşünmədən artıq içəridə idi. Gözlərini yumub, özünü içərdə ola biləcək qorxunc seylərə hazırlayırdı. Oğlanlar üçün olan işgəncə alətləri, qorxulu film posterləri, hətda bir-iki ölü oğlan görmə ehtimalını belə düşünmüşdü. Lakin gözlərini açdıqda.... Açıq çəhrayının ən gözl tonuna boyanmış divarlar, ağ rəngli, şəhzadə stilində mebellər və bol-bol böyük ayıcıqlar. Divarlarda isə cizgifilm, anime** qəhramanlarının stikerləri. Olduqca geniş, işıqlı və şirin olan otaq, 19 yaşındakı oğlan düşməni qızın otağından çox, 15 yaşlı xəyalpərəst bir qızcığazın otağına bənzəyirdi...

   Sənan təəccübdən geniş açılmış gözlərlə otağı gəzib, gördüyü hər şeyə varlığına inanmırmış kimi toxunurdu. Nəhayət qapıya tərəf döndükdə, gözləri qəzəbdən çox təlaş qarışıq qorxuyla parıldayan Süsənlə qarşılaşdı...

  Bu ana kimi həmişə olanlara bitərəf, ya da Sənanın tərəfindən baxdıq. Amma indi hər qızın ilk qəhramanı olan atasını itirmiş, ona hər şeyi öyrətməsi lazımkən evdə belə tapılmayan anası olan və uşaqlığı özü, anasının haqqqında dedi-qodular eşitməklə keçən bır qızın tərəfindən baxaq. Qəlbi, hisləri olan, amma bunları necə ifadə edəcəyini bilməyən bir qızın tərəfindən. Bədəni böyüsə belə, ruhu hələ də xəyapərəst bir qız olan birisinin tərəfindən...

  Süsən unutduğu pulu götürmək üçün, bir-başa otağına qalxdı. Yarıaçıq qapıdan şübhələnsə belə, otağının ortasında Sənanı görməyi heç gözləmirdi. Xüsusəndə onu təəccübdən geniş açılmış gözlərlə ona baxması... Üzünə yenə sərt ifadə vermək istəsə belə, bu səfər alınmadı. Çünki həmişəkindən çox utanmışdı. Cəld otağa girib, komodunun üstündəki pulu götürüb aşağı qaçdı. Sənan o otaqdan çıxdıqdan sonra nə etdiyini anlayıb, cəld otaqdan çıxdı. Pillələri ruh kimi addımlayarkən, son pillənin də bitməsiylə özünə gəldi. Bayaq gördüklərini beynindən silmyə çalışaraq, öz-özünə:

-          Bu səfər məni öldürəcək. 100% öldürəcək. Qız haqlıdı, imkanım olsa məndə kömək edərəm ona məni öldürməsi üçün yəni. Layiqəm... amma ölmək üçün çox cavanam. Həmdə yaraşıqlıyam yəni, yox qaçmaq gərək.

Sənan sözlərini bitirdikdə artıq evdən çıxmışdı belə. Hələ də o otağın Süsənin ola biləcəyini qəbul etmək istəmirdi, tək inanmaq istədiyi Süsənin onu öldürəcəyi idi. Başıboş küçələrdə gəzərkən  bir parka gəlib çatdığının fərqinə belə varmadı. əlləri cibində dolandıqdan sonra, boş bir skameyka tapıb oturdu. Hələ də Süsənin hansısa ağacın arxasından çıxıb, onu parçalayacağını düşündüyündən ətrafa baxırdı. Elə bu an bir qızın ona gülümsədiyini gördü. Bu demək olarkı həmişə olduğundan fikir vermədən üzünü çvirmək istəyirdi ki, onu hardasa gördüyünü xatırladı. Gözlərini qıyıb diqqətlə baxdıqdan sonra, ağlına gələn fikirlə o da qıza gülümsədi...

  Artıq gecə olmasına baxmayaraq Sənan evə tələsirdi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Qapını döymədən, açarı ilə açıb yuxarı çıxmağa hazırlaşırdı ki, qonaq otağından gələn səsləri eşidib ora getdi. Qapının ağzından Leyla xanım da daxil olmaqla hamını orda olduğunu görüb, sevinclə gülümsəyərək:

-          Oh. Yaxşı ki, hamınız burdasız. Sizə ir şey danışmalıyam, Ayazla...- demişdi ki, Ayazın da qapı tərəfdəki divanda oturduğunun fərqinə vardı.

Leyla xanım nəşə ilə:

-          Sən xəbərini sonra deyərsən, bizimki daha şad xəbərdi. 3 gün sonra Ayazla qızım nişanlanır.

Sənan bu xəbərin doğruluğuna əmin olmaq üçün oğlanlara baxdı. onların üzündəki ifadədən doğru olduğunu anlaıyb, Süsənə çevrildi. Lakin Süsən israrla baxışlarını ondan qaçırmağa davam edirdi. Ayaza tərəf heç baxmasa belə onu süzdüyünü və qalib kimi gülümsədiyini hiss edə bilirdi...

-          Sən təbrik ələmiyəsən?

Sənan Leyla xanımın əmranə dediyi cümləylə ayılıb, yumruğunu sıxaraq zorla gülümsəyib:

-          Mən başqa vaxt təbrik edəcəm. – deyib, gözlərini Süsənə dikdi...

Hər şey yalnız başladığı yerdə bitər və hər şey hələ təzə başlayır...

Cəmilə Məmmədli