Ən gözəl"sən" 14

  

Ən gözəl”sən”!

Bölüm: 14

Süsənin gedişindən 2 ay keçmişdi. Əslində Süsən gəlmədən əvvəl bir il eyni evdə yaşayan oğlanlar buna oyrəşməli idilər, lakin...

-          Bu konservanin vaxti keçib deyəsən...

Sənanın Elçinin demesi ilə, dəmir qutunun qapağına diqqətlə baxdı. Çiynini vecsizcə çəkib, cəngəllə yeməyi götürərək:

-          Son istifadə tarixini 1-2 ay qısa yazırlar həmişə- deyib, ağzına atdı. Elçinin dəhşətə düşmüş baxışlarına fikir vermədən  çeynəməyə başladı. Elçinin üz-gözünü qırışdırıb, başını yana çevirməsiylə bayaqdan sırf qürurunu ezməmək üçün yediyi yeməyi cəld kənara qoydu.

Onsuzda üstü boş hazır yemək qutuları, bulaşıq qablar ilə dolu olan mətbəx masasında necə yer tapdı, o ayrı bir sual. Mətbəxə girən  Elnur dağınıqlığa diqqət edib, oğlanlara dönərək:

-          Buranı yığışıdırmağı düşünmürsünüz?

Sənan Elnurun qarşısında, əlini sinəsinə qoyub, eyilərək kinayəli səs tonu ilə dedi:

-          Bağışlayın əlahəzrət, siz gəlmədən təmizliyi bitirə bilmədik. Artıq məcburən siz o çox dəyərli, birazdan təpiyi ilişdirəcəyim arxa hissənizi qaldırıb özünüz eləməli olacaqsız.

Elnur soyuq bir ifadə ilə:

-          O qız gedəndən beləsən.

-          Pah. O nəinki qız, heç adama oxşamazla nə əlaqəsi var? O gedəndən bəri dua edirəm kənddən qayıtmaması üçün. İnşallah orda bir öküz-filan onu üzişdirərdə, ağlı başına gələr.

Elçin Sənana bilmiş-bilmiş baxıb:

-          Elnur hansı qız olduğunu demədi axı. Ağlına ilk o gəldiyinə görə, dəmək heç ağlından çıxmır.

Sənan etiraz etmək üçün bir-iki cümlə demək istəsə də, Elçinlə Elnuruin üzündəki “hı, hı bilirik” ifadəsini görüb, söhbəti dəyişməyə çalışdı:

-          Bəs o “babnik” hanı? Noldu, buraları təmizləməyə qız gətirəcəkdi?

Elçin:

-          Gətirdi onsuzda.

-          Hanı bəs?

-          Ilk olaraq Samirin otağını təmizləyib, getdi...

Sənan əsəbiliklə qaşlarını çatıb, yarı incik tonda:

-          əclafa bax, ancaq öz otağını təmizlədib. Bəs bizimkilər? Sizin ki, cəhənnəm, mən 2 günə çarpayımı tapa bilməyəcəm içərdə.

Elnurla Elçin cəld Sənana baxıb, onun həqiqətən də ürəkdən dediyini anladılar. Bir-birlərinə baxıb, səssiz “səfehdi bu” deyərək güldülər. Sənan onların ona güldüyünü anlayıb, əsəbi şəkildə qışqırdı:

-          Nə var ee, bir oğlanın otağını yığışdırmaması normaldı. əlbətdə, siz qız-bibilər bilməzsiz belə şeyləri.

Elnurla Elçin ciddi bir ifadə ilə:

-          Bir ara səninlə söhbət etməmiz lazımdı.

-          Artıq bəzi şeyləri öyrənməyin vaxtıdı.

Sənan bir söz demək istəyirdi ki, çalınan qapı zəngi ilə susdu. Hər qapı çaldıqda olduğu kimi, bir-birlərinə baxıb kimin açacağına qərar verməyə çalışırdılar. lakin bu hər dəfə olduğu kimi yenə uzun çəkdiyindən, qapının zəngi çalınmağa davam edirdi. Artıq zəng əvəzinə, yumruqlar qapıya dəyməyə başladıqda Sənan nə isə hiss edib cəld ayağa qalxdı. Mətbəxdən çıxıb, bir-başa qapıya gedirdi. Qapıya dəyən yumruqlar gücləndikcə, addımları sürətlənsə də bir yandan özünü sakit aparmağa çalışırdı. əlini dəstəyə atıb, qapını özünə tərəf çəkdikdə hava da dayanan yumruq və qəzəblə parıldayan 1 cüt gözlə qarşılaşdı. Üzünə yayılan gülümsəməyə manə ola bilməyərək, gözlərini qarşındakından çəkmədən pıçıldadı:

-          Yemək bişir...

 2 SAAT SONRA:

-          Pah, yemək bişirim hə? siz axmaqlar mən gedəndən lap həddinizi aşdız. Bu evdə 4 adam yox, 4 donuz qoyub getdiyimə əminəm artıq.

Sənan Süsənin deyinməsinə fikir vermədən, az qala sevincdən yaşaran gözlərlə masadakı yeməklərə baxırdı. Süsənin əsəbiliklə boşqabı qarşısına qoyması ilə ayılıb, ona məsum-məsum baxaraq:

-          O qədər sevincəyəm ki, səni belə qucaqlaya bilərəm. Düşün yəni.

Süsən ikrah hissi ilə üz-gözünü qırışdırıb:

-          Daha az iyrənc olduğunda. Bu nə iydi gəlir sizdən?

Sənan yeməyə girişib, dilucu:

-          Paltaryuyan maşın işləmirdi.

Elçin:

-          Valla nə elədiksə işləmədi. – deyib, onu təsdiqləməsi üçün Elnura baxdı.

-          Hətda istifadə təlimatını oxuyub, hərfiyən yerinə getirdik.

Öncə oğlanları inanmırmış kimi süzən Süsən, az öncə maşını necə işə saldığını xatırlayaraq soruşdu:

-          Bəs işə salmadan əvvəl cərəyana qoşdunuz?

Masadakı dərin səsssizlikdən bunu etməyin heç kəsin ağlına gəlmədiyi bəlli olurdu...

Masadakı səssizliyi Sənanın Somali qaçqını kimi yeməsi pozurdu sadəcə.  Elçin Süsənə dönüb, canyaxın bir ifadə ilə:

-          Sənin təilin necə keçdi Süsən bacı? Nələr etdin, nələr oldu?

Süsən başını belə qaldırmadan, ən adi bir şeymiş kimi:

-          Heç. Amma deyəsən bu yaxınlarda nişanlanıram.

Sənan bir anlıq dayansa da, heç nə olmamış kimi yeməyə davam edirdi. Elnurun gözlərindən onun özünü eşitməmiş kimi aparması qaçmadığından,  biraz yüksək tonda:

-          Necə yəni “deyəsən?” bu dəqiq deyil?

-          Nə bilim. Orda cəmi 2 dəfə danışdıq. Deyəsən bu günlərdə gələcəklər.

-          Doydum. – deyib, masadan qalxan Sənana hamı təəccüblə baxdı.

 Ilk dəfə idi ki, onun “doydum” deməsini və hamıdan əvvəl, yəni bütün yeməklər bitməmiş masadan qalxdığını görürdülər. Elçin Süsənə gülümsəyərək “ təbrik edirəm” deyib, Sənanın ardınca qalxdı. Onun otağına girib, Sənanı paltarları kənara atmağa çalışdığını görüncə:

-          Həqiqətən çarpayını tapa bilmirsən hə?

Sənan çiynini vecsizcə çəkib:

-          Buralardadı yəqin.

-          Süsən bacının nişanlanması yaxşıdı hə?

Sənan kinayəli bir təbəssümlə:

-          əlbətdə. O oğlan düşməni ərinin kirli corablarını yusun da, ağlı başına gəlsin.

-          Niyə elə deyirsən ee?

-          Nə var, düz deyirəm da. 100% faiz arvadı alıb, ancaq ev işləri gördürən, duyğusuz, kobud birinə gedəcək. əri evəd bağıran, əsəbi bir tip olacaq.

Elçin Sənanın indi özünü təsvir etdiyinin fərqində olmamasına təəccublənib, ona şoka girmiş kimi baxdı. Amma boş idi, Sənan özünün bütün mənfi xüsusiyyətlərini Süsənin xəyalı nişanlısına saymağa davam edirdi. Elçin öncə bunun səbəbini anlamasa da, ağlına gəlmiş fikirlə Sənanın qolunu tutub, gözlərini geniş açaraq:

-          Sən Süsən bacını sevirsən?!

-          Nə?! Yox bir!

Elçin inanmırmış kimi:

-          Bəs onda niyə belə edirsən?

Sənan öncə yənə əsəbi bir söz demək istəsə də, birdən sakitləşib sonunda tapa bildiyi çarpayısına oturdu. Gözlərini Elçindən qaçırıb, zəif tonla:

-          Sadəcə onun iki üzlülüyünə əsəbləşirəm. Bütün oğlanlardan zəhləsi gedirdi, hamısı öldürmək istəyirdi. Amma indi bir oğlanla nişanlanır. O oğlanı zəhləsi getdiyi oğlanlardan fərqli edən nə ola bilərdi ki?... bizə qışqırır, vurur, təhqir edir, amma başqasından nişanlanacaq qədər xoşu gəlir. Nə, göydən qızıl zəmbillə düşüb o adam?!

Elçin gözlərini Sənana dikib susdu. ( müəllif: Cəmilə Məmmədli)Çünki onu tanıyırdı, əgər düşündüklərini desəydi, böyek ehtimalla sərt şəkildə etiraz edəcəkdi. Indi qarşısında  yarı küskün, yarı kədərli ifadə ilə çarəsiz dayanmış dostu hiss etdiyi hər şeyi dürüstlüklə desə belə, nə olduğunu anlamadığı bəlli idi. O da çarpayıya oturub, əlini Sənanın çiyninə qoydu. Gülümsəyərək:

-          Süsən bacı bütün oğlanlara qarşı belədi. əminəm o oğlan mazoşist-filandı. Nişanlansalar ya 2 günə dözməyib o qaçacaq, ya daSüsən bacı onu öldürəcək.

Sənan Elçinin son sözünə gülümsəyib, kefi yerinə gələrək:

-          Mən öldürəcəyinə mərcə girərəm.

Səhər qapının zəzginin səsinə oyanan Sənan deyinə-deyinə açmağa gedirdi. Yarı-yuxulu gözləri qarşısındakı adamı tam seçə bilməsə belə, kişi olduğunu anladı. Lakin eşitdiyi sözlərlə gözlərini geniş açıb, qarşısındakı adamı təkrar-təkrar süzməyə başladı:

-          Ay salammm. Suzi evdədiii? Siz kimsınızz ki??? Oo, Suzinin qaldığı oğlanlardan birisiz? Nu Suzi heç yaraşdırmadım sənə, bə deyirdin hamsı eşəydi. Darıxdım eee sənin üçün.

Sənan hələ də ağzıaçıq şəkildə yanından keçib, Süsəni qucaqalayan oğlana baxırdı. Səsə qapının ağzına yığışmış oğlanlarda Sənan qədər şokda idilər. Süsən hər kəsin ona baxdığını görüb, açıqlamağa ehtiyac duydu:

-          Bu mənim nişanlım olacaq adam, adı Ayaz. Bunlarda bu evdə tarakan misalı yaşayan böcəklər.

Ayaz əlini qarşısında hələ də diqqətlə ona baxan Sənan uzadaraq:

-          Mənə Azik deyə bilərsən. Onsuzda hamı belə deyir eee.

Sənan qeyri-adı əlini uzadırdı ki, olanları dərk edərək cəld Süsənə dönüb:

-          Sənin nişanlanacağın “oğlan” budu?

-          Hə...

Sənan bir daha hərəkətləri, danışıq tərzi ilə oğlandan çox, qızı təəssüratı yaradan Ayazı süzüb, nəşəli bir gülümsəmə ilə:

-          Indi anlaşıldı. Sən həqiqətən də normal qız deyilsən.

Oğlanlar isə tək kəlimə etmədən qarşılarındakı mənzərəni anlamağa çalışırdılar. “normal” sayılmayan bir qız və qarşısında bir-birinin əksi 2 oğlan. Bir seçim, yoxsa bir tale...

Cəmilə Məmmədli