Ən gözəl"Sən"! bölüm 5

     Ən Gözəl”Sən”!

Bölüm: 5

    -Hmm. Demək siz bir evdə yaşayırsız? Uvaaa! 4 oğlan, 1 qız?! Etiraf edin, etiraf edin, bir eşq var hə? hətda eşq üçbucağı, dördbucağı, bəlkə də beşbucağı?! Bir qız uğrunda dalaşan oğlanlar... sadəcə biri bu eşq döyüşündən qalib çixacaq və gözəl şahzədənin qəlbinə, ruhuna və bədəninə... nə?! Bədən?! Yox, bədən əsla olmaz! Bu heç, heç uyğun deyil! Elə şeylərlə məşğul olmayın, onlar ancaq böyüklər üçündü axı. Həm belə balaca, kawai* qıza elə şeylər eləmək... bağışlanılmaz! Yaxşı ki, mən gəldim. Səni qoruyacam, qoruyacam səni...

  Sənan Süsəni az qala qucağına alıb, bayaqdan əzizləyən, hər halından onlardan balaca olduğu bilinən qəribə geyimli qıza baxıb pıçıldadı:

    -Lənət, bu evdə lənət var mütləq. Harda anormal var bura gəlir. Anormal qızlar maqniti...

    - Fidan sən nə yaxşı gəldin?

Samir Elnurun necə heyran-heyran baxdığını görüb:

   -Nə? Məzələnirsiz hə? Yaxşı, bu dəfəlik pas keçirəm.

Elnur gözlərini Fidandan ayırıb, Samirə öldürəcəkmiş kimi baxaraq:

   -Nə pası?...

  -He-heç... elə-belə yəni...

-          Fidan bacı, sən burda qalasan?

Bir anlıq gozlərini Süsəndən ayıran Fidan Elçinə baxdı. Masaya dirsəklənib, üzünü əlləri arasına alıb, bir uşaq kimi gülümsəyən Elçini görüncə... heç 1 saniyə keçməmiş bayaqdan Fidanın az qala qucağında olan Süsən yerdə idi. Fidan gözləri geniş açılmış, üzündə qəribə gülümsəmə varkən pıçıldadı:

-          Ağ-appaq dəri, iri, parıltılı gözlər, məsum bir üz... ay!!! Gəl bura, səni qucaqlayacam!

Artıq Fidan dəli kimi Elçini masanın ətrafında qovalayırdı. Üzündə hələ də o qəribə gülümsəmə ola-ola gücü tükənməyə başlayan Fidan:

-          Bəsdi də, qaçma nolar. Səni qucaqlamasam ölərəm axı...

Elçin bayaqdan ona “ öldürərəm səni!” baxışı atan Elnura baxıb:

-          Valla qucaqlasan da mən ölərəm...

Samirin gülməyə, Elnur “öl” baxışı atmağa və Fidanla Elçin qurd quzu misalı qaçmağa məşğulkən, Tək qalan Sənan və Süsən bir-birlərinə düşmən kimi baxmağa məşğul idilər.

-          Ey, ad gününə az qaldı. dəyişmək niyyətin yoxdu?

-          Nəyi?

-          Bu köynəyini məsələn! Hansı qızın köynəyində “öldür, ya da öl” yazar?!

Süsən vecsizcə çiynini çəkib:

-          Narahat olma, ad günündə fərqli olacaq.

-          Fərqli olsa yaxşı olar, o quzğun arvadların arasında Sənangülə dönəcəkdim az qala!

Süsən hiyləgər bit ifadə ilə:

-          əmin ol o ad günündə hamını özümə heyran edəcəm...

artıq saatlar keçmişdi və Fidan getməyə hazırlaşırdı. Qağının ağzında dayanıb, dodaqlarını sallayaraq, ondan 5 metr uzaqda, qaçmağa hazır gözləyən Elçinə dolmuş gözlərlə baxırdı. Elçində uzaqdan əl sallayıb, gözləri ilə “bağışla” deyirdi ki, Elnur aralarına girib məsum baxışmanı kəsdi. Fidan qarşısındakı Elnuru görməzdən gəlib, işəridəkilərə əl sallayaraq:

-          hələlik özünə olan inamsızlığı qarşısına çıxan hər qızı əldə etməyə çalışaraq gizlədən Don Juan, hələlik öz sevgisiz uşaqlığını sərt görüntüsü ilə gizləməyə çalışan Don Kixot, hələlik uşaq kimi görüntüsü olmasına rəğmən, sərt xarakteri olan Freddy, hələlik bir uşaqdan daha saf qəlbi olan Usagi. Sənə də hələlik Eliş- deyib, Elnurun boynuna sarıldı...

-          hmm, Elnur... şey, getdi yəni.

Elnur birdən ayılmış kimi diksinib, hələ də qapı ağzında dayandığnın fərqinə vardı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Əlini çiyninə qoymuş Elçinə, biraz kənarda gülməkdən keçinən Samirlə Sənana göz ucu baxıb, yenə cidddi görkəminə büründü.

-          Elbətdə, bilirəm.- deyib, otağa keçmək istəyirdi ki, boynuna qolunu atan Samir:

-          Qız sani sadəcə qucaqladı, ki həmin qız Elçini qucaqlamaq üçün maratona girmişdi. Amma sən donub qaldın. Öpsə infarkt keçirərsən hə? hələ siz se...

Elnur Samirin qolunu boynundan atıb, sərt səs tonu ilə:

-          Kəs səsini! Biz sadəcə uşaqlıq dosduyuq, başqa heçnə.

-          Nə? Sənin ona aşiq olduğun çox bəlli. Hətda o qədər ki, əminəm Sənan belə anlayıb.

Sənan cəld:

-          Hə, mən də- deyib, birdən anlayaraq:

-          Ey, sən nə demək istəyirsən?!

-          Sənin bu mövzularda küt olduğunu.

-          Səni!!

Elnur onların dalaşmasını vecinə almadan pıçıldadı:

-          Mən istəsəm belə mümkün deyil... o çox ağıllı qızdı. Mənə baxmaz belə.

Sənan çiynini çəkib:

-          Nolsun, sən də çox ağıllısan.

-          O tək başına 5 dil öyrənib, rəsmləri sərgilərdə gəzir, istəsə 3 günə roman yazar, bir şeyi öyrənməsi üçün sadəcə baxması kifayətdi...

-          Bir dəqiqə, indi ikimizdə o ifritəni çirin görən, Elçini 1 saat qovalayan qızdan danışırıq hə? bəs o qız necə olur ki, bir kollecdə oxuyur?

-          Eslində imtahanda bütün sualları düzgün cavablamışdı, sadəcə sürüşdürmə edib.

Samir:

-          Nə qədər?

-          Hamısın...

Ortalığa  çökən sükutu heç kim pozmaq istəmirdi. Çünki bir imtahanda bütün cavabları doğru bilmək və hamıssını sürüşdürmək nə qədər mümkün onu xəyal etməyə çalışırdılar... Sonunda Sənan dilləndi:

-          Hə, eyni qızdan danışırıq...

Günlər keçirdi və sonunda o böyük gün gəlmişdi. Bizim şəhzadəmiz bir Cindirella kimi anı bir dəyişikliklə gözəl şəhzadə olacaqdımı? Ey, bəlkə də onun şəhzadəyə çevrilməsi üçün kiçik bir öpüş lazımdı? A, yox bu başqa nağıldan idi. Bizimki tamamı ilə fərqli...

 Oğlanlar qarşılarındakı Süsənə baxıb, öz aləmlərində analiz edirdilər... Sənan  qollarını sinəsində çarpazlayıb:

-          Sən bu paltarla getmək istəyirsən?

-          Hə, nədi ki?

Sənan artıq özünü saxlamayıb, qışqıraraq:

-          Sən xəstəsən?! Hanı dəyişəcəydin?! əynindəkilər yenə şalvar-köynək, tək fərqi o gic-gicə yazıların olmaması!

Süsən öz geyimini süzüb, çiynini çəkərək:

-          Sənin kimi iyrənc böcək başa düşməz, bu paltarla ordakı hər kəsi özümə heyran edəcəm.

-          Ordakılar sənin kimi zövqsüz deyillər!

-          Səni!!!

Onların yenə dalaşmağa başlayacağını görən Elçin araya girərək:

-          Sənan məncə də, bunlar Süsən bacıya yaraşıb. Həm o dedisə onları heyran edəcək, deməli bir şey bilir...yəni ümid edirəm..

-          Görəcəyik!

Yol boyunca susan uşaqlar, ad gününün olacağı restorana çatdıqda təəccüblə ətrafa baxırdılar. Kiçik restoranın girişi şarlarla bəzənmişdi və işəri keşənlərin əlinə qəribə papaqlar verən təlxəklər vardı qapı ağzında. Sənan şübhələnərək içəri keçdik də, səbəbini anladı. Restoran 10-13 yaşlarında uşaqlar ilə dolu idi və hamsı onlara tərəf qışqıraraq gəlirdilər:

-          Süsən bacı, karateci qız...bizə yenə nə göstərəsən?

Süsən arxadakı oğlanlara qalıb gəlmiş kimi baxıb:

-          Anamın iş yoldaşları gənc olduğundan, u.aqları da balacadı. Hər ad günlərində məni çağırıb döyüş fiqurları göstərməyimi sitəyirlər. Sizə demişdim axı, mənə heyran olacaqlar...

Sənan Süsənin kinayəli təbəssümü ilə daha da əsəbləşib, səyriyən gözünü dayandırmağa çalışırdı ki, Süsən əli ilə onu işarə edib:

-          Uşaqlar bu böcə..oğlan könüllü olaraq mənim köməkçim olmaq istəyir! Bu dəfə bütün döyüş fəndlərini onun üstündə göstərəcəm!

Sənan qaçaraq onun üstünə gələn uşaqlardan dəhşətə düşmüşkən, hər şeyi elə girişdə anlayıb, bayaqdan qaçan oğlanların yoxluğunu hələ indi anladı. Paltarından tutub, onu çəkişdirən uşaqları yox sayaraq , qarşısındakı Süsənə öldürəcəkmiş kimi baxırdı...

Eh Sənan, bir qızın zəif nöqtəsin tapsan, o sənin bütün zəif nöqtələrinə hücuma keçər... 1:2 hesab Süsənin xeyrinə... hələ ki..

*=kawai yapon dilində "şit\rin" demək

müəllif: Cəmilə Məmmədli